vandaag een bliksembezoek gebracht aan teylers museum, om daar de tentoonstelling de exotische mens te bezoeken.



focus van de tentoonstelling ligt op het tentoonstellen van exotische mensen. volledige dorpen werden uit de gehele wereld naar europa gehaald. de affiches beloven schitterende voorstellingen, maar de foto's laten de werkelijkheid zien. daarnaast begint de antropologische wetenschap zich met de exotische mens te bemoeien en alles en iedereen op te meten, afdrukken van gips en modellen van was te maken.
het is een leuke tentoonstelling, die je met een raar gevoel achter laat. een soort van plaatsvervangende schaamte, gecombineerd met het besef dat vele avonturenboeken en -films, die ik als klein jongetje las/zag, gebaseerd zijn op wat de directeuren van die exotische tentoonstelling en de antropologen de gewone mens als romantische idee voorschotelde.
wat is er eigenlijk veranderd, nu we met zijn allen naar groeten uit de rimboe kijken?

ook leuk was dat er een stukje huid op sterk water was dat ik al eens eerder gezien had... in het wijlen anatomisch museum te groningen.