het was een mooie zonnige zondagavond, gisteravond. na een kleine fietstocht van 20 minuten kwamen we aan in het duinige bloemendaal bij caprera. om 8 uur waren we met zijn 5en compleet, maar de toegang was nog gesloten.
na zo'n 10 minuten mochten wij dan eindelijk de duinpan in. een 'strenge' toegangscontrole zorgde ervoor dat er geen flessen drank naar binnen werden gesmokkeld.
even na half 9 begon het concert van beach house. een trio, bestaande uit gitarist en computernerd, drummer, en toetsenist en zangeres. (onbekende buurvrouw `ik wist helemaal niet dat er een vrouw bij was... oh dit is het voorprogramma'.) dit was de kans om ze te zien voordat ze hun grote doorbraak gaan maken op ll

doorbraak? nou ik weet het nog niet zo... het was niet slecht, maar het was ook niet weer van wow!. er gebeurde niet zoveel, pas de laatste 2 nummers dacht ik van mja! maar ik zou er geen cd van kopen. maar er zongen wel een aantal pubers mee en die gaven dan ook een staande ovatie. het kan dus alle kanten op.

maar ik (wij) kwamen dan ook helemaal niet voor beach house, maar voor... midlake. deze 3 koppige band stond op het podium met 7 man (en een aantal baarden)

wat kan ik ervan zeggen, behalve dat ik er erg van genoten heb. misschien is de zanger wat minder aanwezig live dan op de cd, de drummer maakt alles meer dan goed, misschien was een gitarist minder niet erg geweest, 2 dwarsfluiten en 1 blokfluit compenseren alles. ze zijn dan ook niet voor niets uitgeroepen door mojo tot beste live act [klik]
dat allemaal in een sfeerverhogende omgeving, mijn zondagavond was top. ze kregen een verdiende staande ovatie en kwamen terug voor nog-een-liedje, terwijl dat eigenlijk niet mocht. sommige bloglezers kennen dat beter als een oh-no-onootje en daar verdien je credits mee!