het was een mooie zonnige zondagavond, gisteravond. na een kleine fietstocht van 20 minuten kwamen we aan in het duinige bloemendaal bij caprera. om 8 uur waren we met zijn 5en compleet, maar de toegang was nog gesloten.
na zo'n 10 minuten mochten wij dan eindelijk de duinpan in. een 'strenge' toegangscontrole zorgde ervoor dat er geen flessen drank naar binnen werden gesmokkeld.
even na half 9 begon het concert van beach house. een trio, bestaande uit gitarist en computernerd, drummer, en toetsenist en zangeres. (onbekende buurvrouw `ik wist helemaal niet dat er een vrouw bij was... oh dit is het voorprogramma'.) dit was de kans om ze te zien voordat ze hun grote doorbraak gaan maken op ll

doorbraak? nou ik weet het nog niet zo... het was niet slecht, maar het was ook niet weer van wow!. er gebeurde niet zoveel, pas de laatste 2 nummers dacht ik van mja! maar ik zou er geen cd van kopen. maar er zongen wel een aantal pubers mee en die gaven dan ook een staande ovatie. het kan dus alle kanten op.

maar ik (wij) kwamen dan ook helemaal niet voor beach house, maar voor... midlake. deze 3 koppige band stond op het podium met 7 man (en een aantal baarden)

wat kan ik ervan zeggen, behalve dat ik er erg van genoten heb. misschien is de zanger wat minder aanwezig live dan op de cd, de drummer maakt alles meer dan goed, misschien was een gitarist minder niet erg geweest, 2 dwarsfluiten en 1 blokfluit compenseren alles. ze zijn dan ook niet voor niets uitgeroepen door mojo tot beste live act [klik]
dat allemaal in een sfeerverhogende omgeving, mijn zondagavond was top. ze kregen een verdiende staande ovatie en kwamen terug voor nog-een-liedje, terwijl dat eigenlijk niet mocht. sommige bloglezers kennen dat beter als een oh-no-onootje en daar verdien je credits mee!

MTG blont speelde gister in de toneelschuur ZO komt de naakte waarheid aan haar licht. [klik]. Een voorstelling met publieksparticipatie en ik deed dus lekker mee. brandende kaarsen, vragen beantwoorden... alles voor de kunst.
maar goed, mtg (mime theater groep) blont, bracht perfomance-art en dat houdt in (zoals ze het op hun eigen site zeggen) dat er geen verhaal wordt verteld, en dat er geen personages zijn. door een handeling uit te voeren waar conflict in zit wordt de toeschouwer aangesproken. soms direct, soms via de verbeelding.
bijvoorbeeld in het tot elkaar veroordeeld zijn met plakband (en babypoppen, oranje schaamveertjes, pakje sigaretten en klerenhangers) en het losrukken daarvan (met kleine noodingreep, omdat bas, het plakband als een soort wurgketting om zijn nek had gebonden) en het veilen van onechte tranen voor het goede doel.
respect trouwens voor floor die op hoge hakken op flesjes bier loopt en voor het fuctioneel naakt.
al met al een leuke voorstelling die genoeg vragen oproept over ons dagelijks leven.

afgelopen zaterdag naar moke geweest. in rotterdam! daar traden ze op in 'duurzame' club watt. nou ja, duurzaam... de energieopwekkende dansvloer ligt er niet en ze schenken bier in milieubelastend plastic... maar dat mocht de pret niet drukken.
rigby (in nieuwe formatie, maar nog steeds met de ex-xyp-er), was het voorprogramma. en dat was niet onaardig, een typisch 3fm bandje zeg maar.
en toen... toen begon moke. vol energie, voornamelijk veel nummers van hun nieuwe cd en met een geplande stroomstoring waar het publiek in deventer (daar was hun eerste show, dit was de tweede) teleurgesteld op reageerde, maar de rotterdammers helemaal niet...
wat in die stilte enorm opviel, maar ook gewoon tijdens de liedjes, was die ene blonde man die in het oor van een of andere vrouw stond te schreeuwen dat hij 2 oktober aan zijn knie geopereerd gaat worden en dat hij dan een nieuwe knieschijf gaat krijgen.
een mooie avond dus, totdat de ns de laatste trein van een andere peron liet vertrekken dan waar iedereen stond...